Nie wiem czy jeszcze potrafię się tu poruszać, ale obiecałam - słowo sie rzekło, kobyłka u płota:-)

No więc (nie zaczyna sie zdania od więc!!!!) wciąż żyję, mam się dobrze, codziennie zaglądam do ulubionych blogerów, ale siedzę na ogół cicho i nie ujawniam się. Zupełnie zapomniałam jak się pisze i może stąd ten przestój.

Od ostatnich wpisów chyba się okropnie zestarzałam, bo starsza córka lada moment (no, za pół roku) kończy 18 lat, młodsza już w gimnazjum, nawet zestaw kotów sie nieco zmienił bo przybył rudy olbrzym (niektórzy mówią, że spaślak). Tylko mąż wciąż ten sam, ale sprawdza się w tej roli, to po co wymieniać - zawsze można gorzej trafić:-) Jedyne co bym chętnie zmieniła na lepszy model to samochód oraz pracę na lepiej płatną. Ale nie mam złudzeń ...

Notka niżej z życzeniami jest tak stara, że aż aktualna, więc się nie będę powtarzać tylko odsyłam do niej.

I na koniec obiecuję czasem się pojawiać.

Wszystkim, którzy tu zaglądają życzę pełnych radości i pokoju Świat Bożego Narodzenia. Niech będą one dla Was niezapomnianym czasem spędzonym bez pośpiechu, trosk i zmartwień!

... dowiedziałam się w poniedziałek od miłego pana. Niedługo dowiem się czy mam także bogate życie wewnętrzne.

Gastroskopię sobie zrobiłam, stąd wiem:-) A jak mi "helikoptera" wyhodują to i życie będzie:-)

Jesli ktoś jest żądny mocnych wrażeń to gorąco polecam!!!!!

- ...i każdy z czytelników gazety będzie mógł głosować na te misski. A główną nagrodą dla tej, która wygra będzie profesjonalna sesja fotograficzna u ciebie ..." - zrelacjonował mi przedwczoraj mąż rozmowę z szefową lokalnej gazety.

Zaczynam powoli dochodzić do siebie po szoku.

Dla ułatwienia dodam, że mój zawód wyuczony i wykonywany to pracownik informacji naukowej.

Z ferii szkolnych to ja się cieszę chyba jeszcze bardziej niż dzieciaki. Odpada mi poranne budzenie i obrządek okołoszkolny, popołudniowe pilnowanie odrabiania lekcji, wieczorne szykowanie śniadanek na wynos, szykowanie ubrań na następny dzień - jednym słowem - nie mam nic do roboty:-)))

Wczoraj wywieźliśmy połowę dzieci na obóz, druga połowa błąkać się bedzie między domem, babcią i ciocią. Dziś w ramach błąkania jadą do muzeum "robić powstanie" jak mi wczoraj wytłumaczył siostrzeniec.

Aaaaa - i jeszcze mogę wstawać pół godziny później!!! :-))